ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

ΤΠΕ14|ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ

Α’ Εξάμηνο
7.5 ECTS

Συντονιστής: 
Διονύσιος Bαβουγϋιός 

Διδάσκοντες:
Διονύσιος Bαβουγϋιός, Βασίλειος Δρακόπουλος, Βασιλική Καραμέρου.

Πατήστε στο συνημμένο για να δείτε ή να κατεβάσετε το περίγραμμα του μαθήματος.
Διδακτική της Πληροφορικής και των Φυσικών Επιστημών


Περιγραφή:

α) Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της μελέτης του πρώτου μέρους, οι φοιτητές θα γνωρίζουν: – τη θέση της Πληροφορικής στην Εκπαίδευση ως γνωστικό αντικείμενο και ως εργαλείο διδασκαλίας και μάθησης (πρότυπα και θεωρητικές προσεγγίσεις) – τη θέση της Πληροφορικής στην ελληνική Εκπαίδευση (προγράμματα σπουδών, διδακτικές προσεγγίσεις) – τις βασικές έννοιες συγκροτούσες το γνωστικό πεδίο της Διδακτικής της Πληροφορικής – τη συμβολή της προγραμματιστικής δραστηριότητας ως αντικείμενο εκπαίδευσης – ειδικά θέματα διδακτικής της πληροφορικής και ιδιαίτερα του δομημένου και του οντοκεντρικού προγραμματισμού

β) Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της μελέτης του πρώτου μέρους, οι φοιτητές θα κατανοούν: – τη συμβολή της πληροφορικής ως γνωστικό αντικείμενο στην εκπαίδευση – τις βασικές διδακτικές προσεγγίσεις της Πληροφορικής καθώς και της Τ.Π.Ε. σε όλες τις βαθμίδες της σχολικής εκπαίδευσης

γ) Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της μελέτης του πρώτου μέρους, οι φοιτητές θα δύνανται: – να σχεδιάζουν διδακτικές δραστηριότητες και εκπαιδευτικές σκηνογραφίες για τη διδασκαλία του γνωστικού αντικειμένου της Πληροφορικής – να χρησιμοποιούν κατάλληλα εκπαιδευτικά λογισμικά κατά τη διδασκαλία της Πληροφορικής – να εφαρμόζουν και να αξιολογούν διδακτικές δραστηριότητες και εκπαιδευτικές σκηνογραφίες για τη διδασκαλία του γνωστικού αντικειμένου της Πληροφορικής

α) Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της μελέτης του δευτέρου μέρους, οι φοιτητές θα γνωρίζουν: – τις προσεγγίσεις και τα θεωρητικά μοντέλα ένταξης της Τεχνολογίας Πληροφοριών και Επικοινωνιών στην εκπαίδευση – την εξέλιξη της θέσης της Πληροφορικής και της Τ.Π.Ε. στην εκπαίδευση – τα διάφορα είδη εκπαιδευτικού λογισμικού – τις κατηγορίες των εκπαιδευτικών λογισμικών και των υπολογιστικών περιβαλλόντων υποστήριξης διδασκαλίας και μάθησης – τις θεωρίες μάθησης και τις διδακτικές στρατηγικές με την Τ.Π.Ε. στην εκπαίδευση (συμπεριφορισμός, εποικοδομισμός, κοινωνικοπολιτισμική προσέγγιση) – βασικές αρχές επικοινωνίας και αλληλεπίδρασης χρήστη – υπολογιστή – βασικές αρχές σχεδίασης και αξιολόγησης εκπαιδευτικού λογισμικού

β) Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της μελέτης του δευτέρου μέρους, οι φοιτητές θα κατανοούν: – την έννοια του εκπαιδευτικού λογισμικού και τη χρησιμότητά του στην εκπαιδευτική πράξη – την έννοια του ανοικτού υπολογιστικού περιβάλλοντος και τη χρησιμότητά του στη διδασκαλία και τη μάθηση – βασικά ζητήματα σχεδίασης και αξιολόγησης εκπαιδευτικού λογισμικού

γ) Μετά την επιτυχή ολοκλήρωση της μελέτης του δευτέρου μέρους, οι φοιτητές θα δύνανται: – να χρησιμοποιούν κατάλληλα εκπαιδευτικά λογισμικά στη διδασκαλία των επιμέρους γνωστικών αντικειμένων της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης – να χρησιμοποιούν περιβάλλοντα εξ αποστάσεως εκπαίδευσης στη διδασκαλία και τη μάθηση – να κρίνουν αποτελεσματικά τις εκπαιδευτικές εφαρμογές της Τ.Π.Ε. στην εκπαίδευση – να σχεδιάζουν διδακτικές δραστηριότητες και εκπαιδευτικά σενάρια για τη διδασκαλία και τη μάθηση σε όλο το εύρος του προγράμματος σπουδών – να σχεδιάζουν διδακτικές δραστηριότητες με τη χρήση περιβαλλόντων η-μάθηση.

Με την ολοκλήρωση της δεύτερης ενότητας οι φοιτητές θα είναι σε θέση 1. να εντοπίζουν τα κύρια προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές στην κατανόηση βασικών εννοιών και φαινομένων των Φυσικών Επιστημών (Φ.Ε.),

2. να αντιλαμβάνονται και να τεκμηριώνουν την αναγκαιότητα διδασκαλίας των Φ.Ε., 3. να εξηγούν πώς η γνώση των πρακτικο-βιωματικών αντιλήψεων των μαθητών στις Φ.Ε. μπορεί να βοηθήσει στην καλύτερη οργάνωση της διδασκαλίας, 4. να περιγράφουν συνοπτικώς τα γενικά χαρακτηριστικά των αντιλήψεων των μαθητών, 5. να αναφέρουν τις σημαντικότερες αλλαγές που εισάγονται στη συμβολή του εκπαιδευτικού με το νέο πρότυπο διδασκαλίας στις Φ.Ε., 6. να αναγνωρίζουν και να αξιοποιούν διδακτικά εργαλεία, όπως η γνωστική σύγκρουση, η αναλογική σκέψη και οι στόχοι-εμπόδια, 7. να αναγνωρίζουν τα βασικά χαρακτηριστικά και τις διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις διαφορετικές επιστημολογικές θέσεις για τη φύση της επιστημονικής γνώσης, 8. να περιγράφουν και να διακρίνουν τις διαφορετικές αντιλήψεις που χρησιμοποιούν οι μαθητές προκειμένου να κατανοήσουν και να εξηγήσουν έννοιες και φαινόμενα των Φ.Ε., 9. να αναγνωρίζουν τη συμβολή και τον χαρακτήρα των άτυπων και μη τυπικών μορφών εκπαίδευσης στις Φ.Ε., 10. να αναγνωρίζουν τις αλλαγές που υφίσταται η φυσικο-επιστημονική γνώση κατά τη μετατροπή της σε σχολική γνώση και να συγκρίνει τα χαρακτηριστικά τους, 11. να αναλύουν και να περιγράφουν τη συγκρότηση και την οργάνωση της σχολικής εκδοχής των Φ.Ε. σε διαφόρων τύπων διδακτικό υλικό.

Βιβλιογραφία:
1. Αλεξανδρής Ν. Α., Μπελεσιώτης Β. Σ. και Φούντας Ε. Χ. (2011). Διδακτική πληροφορικής & εφαρμογές, Εκδ. Βαρβαρήγου
2. Αλεξανδρής Ν. Α., Μπελεσιώτης Β. Σ. και Φούντας Ε. Χ. (2011). Εισαγωγή στη διδακτική πληροφορικής, Εκδ. Βαρβαρήγου
3. Αλέξανδρος Αλπάς, Νίκος Δαπόντες, Στυλιανός Ιωάννου, Ιάκωβος Μαστρογιάννης, Νίκος Τζιμόπουλος και Σπύρος Τσοβόλας (2003). Ο δάσκαλος   δημιουργός, Εκδ. Καστανιώτη
4. Ανθούλιας Τάσος (1989). Πληροφορική και εκπαίδευση, Εκδ. Gutenberg
5. Γρηγοριάδου Μαρία, Γουλή Ε., Γουλή Α., Γόγουλου Α., (επ.) (2009). Διδακτικές Προσεγγίσεις και  Εργαλεία για τη διδασκαλία της Πληροφορικής, Εκδ. -Νέων ΤεχνολογιώνΚόμης Β. (2001). Πληροφορική και εκπαίδευση «Διδακτική της Πληροφορικής», τόμος Α’, Ε.Α.Π.
6. Κόμης Β. και Μικρόπουλος Αναστ. (2001). Πληροφορική και εκπαίδευση «Πληροφορική στην Εκπαίδευση», τόμος Β’, Ε.Α.Π.
7. Κόμης Β. (2004). Εισαγωγή στις εκπαιδευτικές εφαρμογές των ΤΠΕ στην εκπαίδευση, Εκδ. Νέων Τεχνολογιών
8. Κόμης Β. (2005). Εισαγωγή στη Διδακτική της Πληροφορικής, Εκδ. Κλειδάριθμος
9. Ζαχάρος Κ. (2007). Οι μαθηματικές έννοιες στην Προσχολική Εκπαίδευση και η διδασκαλία τους, Μεταίχμιο, Αθήνα
10. Ζόγκζα Β. (2009). Θέματα Διδακτικής Βιολογίας, Μεταίχμιο, Αθήνα
11. Ζόγκζα Β. (2007). Η βιολογική γνώση στην παιδική ηλικία. Ιδέες των παιδιών και διδακτικές προσεγγίσεις, Μεταίχμιο, Αθήνα
12. Κολιόπουλος Δ. (2006). Θέματα Διδακτικής Φυσικών Επιστημών, Μεταίχμιο, Αθήνα
13. Παπανδρέου Μ. & Βελλοπούλου Α. (2000). Μάθηση και δημιουργικότητα – Χρήση και λειτουργία του υπολογιστή (5-8 ετών) Εκπαιδευτικές   δραστηριότητες για την εξοικείωση παιδιών με τη χρήση και τη λειτουργία του υπολογιστή, Ελληνικά Γράμματα
14. Ραβάνης Κ. (2003). Δραστηριότητες για το Νηπιαγωγείο από τον κόσμο της Φυσικής, Β’ έκδοση, Εκδόσεις ΔΙΠΤΥΧΟ, Αθήνα

Η γλώσσα αξιολόγησης είναι η ελληνική. Η διαμορφωτική αξιολόγηση γίνεται στα πλαίσια της φροντιστηριακής διδασκαλίας η οποία αποτελεί βασικό στοιχείο των εργαστηριακών ασκήσεων. Η συμπερασματική αξιολόγηση πραγματοποιείται συνδυάζοντας α) προαιρετική εκπόνηση ατομικής ή ομαδικής γραπτής εργασίας κατά τη διάρκεια του ακαδημαϊκού έτους και β) γραπτών εξετάσεων με ερωτήσεις κρίσεως σε εκτεταμένη ύλη η οποία συγκροτείται από βιβλία, αποσπάσματα βιβλίων και άρθρα. Ο βαθμός των τελικών και επαναληπτικών γραπτών εξετάσεων συμμετέχει στη διαμόρφωση του τελικού βαθμού κατά 60%. Ο μέσος όρος των γραπτών εργασιών συμμετέχει στη διαμόρφωση του τελικού βαθμού κατά 40%, εφ’ όσον υπάρξει προβιβάσιμος βαθμός στις τελικές ή επαναληπτικές εξετάσεις.